هیات ورزش های همگانی استان فارس
یکشنبه 28 مهر 1398  16:01
کد خبر : 120245
تاریخ انتشار : 1397/03/12

رئیس انجمن ورزش های روزانه فدراسیون ورزش های همگانی:

ورزش همگانی اول پاک سازی روح است و سپس پرورش جسم/ تنها راه سالم سازی جامعه سرمایه گذاری روی ورزش است نه درمان

ورزش همگانی اول پاک سازی روح است و سپس پرورش جسم/ تنها راه سالم سازی جامعه سرمایه گذاری روی ورزش است نه درمان

نعمت بنی آدم رئیس انجمن ورزش های روزانه طی گفتگویی با روابط عمومی فدراسیون، تنها راه سالم سازی جامعه را سرمایه گذاری بر روی ورزش دانست.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون ورزش های همگانی، امیر نعمت بنی آدم رئیس انجمن ورزش های روزانه طی گفتگویی با روابط عمومی فدراسیون، تنها راه سالم سازی جامعه را سرمایه گذاری بر روی ورزش دانست. در ادامه متن تفصیلی گزارش به شرح زیر است: 

تاریخچه از خودتان و فعالیت های تان بگویید
امیر نعمت بنی آدم هستم، رشته اصلی ام بسکتبال هست، 73 سال سن دارم، حدود 60 سال هست که ورزش می کنم، عضو تیم ملی بسکتبال بودم و تیم ارتش بودم، از سال 1355 تا کنون مصادف با احداث پارک ملت، زمانی که درخت هایش هنوز نهال بودند، ورزش همگانی را که ورزش ناشناخته ای بود با دو نفر در پارک ملت شروع کردم. در عرض این 43 سال، شکر خدا این دو الی سه نفر به صدها هزار نفر رسیده اند. و ورزش همگانی شکل گرفت. 
6 سال پس از انقلاب از طریق جهاد تربیت بدنی، تعاملی با آقای جهانگیری پیدا کردیم و در آن نشست استاد قاسمی نژاد که مهاجر جنگی و همینطور مربی بسکتبال من بودند حضور داشتند و این کار را ادامه دادیم، وقتی ورزش پارک ملت در آغاز شکل گیری خودش بود، مردم نمی دانستند ورزش صبحگاهی چیست؟ 
به لطف خداوند ورزش صبحگاهی را در این پارک بنا کردم و امروز همه مردم، تمام ایران می دانند ورزش صبحگاهی چیست و می شناسند و یکی از بزرگترین الطاف الهی این بود که پس از انقلاب ورزش نضج پیدا کرد، بدین خاطر که مردم به سلامتی شان واقف شدند و دریافتند که ورزش امکانی است برای سلامتی و خوب زندگی کردن، کسب روحیه کردن تا روح و جسم شان مصون از بیماری ها باشد. 
فرهنگ ورزش در کشور ما توسط بزرگواران زحتمکش ورزشی جا افتاد، ورزش فوتبال که ورزش به هر صورت اختصاصی است که اکثر بودجه ورزشی کشور را به خودش اختصاص می دهد باعث شده که خیلی از رشته های ورزشی مثل خود فوتبال بها پیدا نکرده است. 
اگر آن بهایی که ورزش فوتبال می دهند به ورزش های مثل کشتی و وزنه برداری، تکواندو، ورزش های رزمی که باعث افتخار کشور ما هستند بیش از این می توانستیم هم در جامعه و هم در دنیا مطرح بشویم. 
انشالله مسئولین ورزش که من بارها اشاره کردم، به این موضوع واقف بشوند که ورزش فقط فوتبال نیست. به غیر از فوتبال رشته های ورزشی باید مورد لطف قرار بگیرند، بدون احتساب که تماشاچی دارند یا ندارند، به هر تقدیر اگر بر روی این ورزش ها سرمایه گذاری بشود می توانیم شاهد رشد سایر ورزش ها وتربیت ورزشکاران و شکل گیری جمعیت های ورزشی غیر فوتبالی بشویم. 
ما در مسائل جنبی ورزش صبحگاهی به برنامه هایی رسیدیم که باعث افتخار کشور هست. از جمله در چندین انجمن، بنیاد و نهاد به صورت افتخاری مسئولیت دارم و این مسئولیت مرا موظف می کند که هر روز بیشتر از روز پیش فعال و کوشا باشم، از جمله مدرسه سازی، دانشگاه سازی، بیمارستان سازی برای سرطانی ها فعالیت می کنم و طبق برنامه ای که داشتم و ریشه اش در ورزش همگانی هست من در عرض چهل سال هفصد پروژه خیریه ورزشی داشتم و الحمدالله در مجامع بین المللی نیز این تلاش ها منعکس شد و در سال 2016 جایزه صلح جهانی را در بین تمام کشور های دنیا به 15 نفر برگزیده جوامع جهانی اهدا کردند و بنده یکی از پانزده نفرم، از این رو کشورهای دیگر نیز درصدد از اقدامات ورزشی و کارهای عام المنفعه من اقتباس و الگو برداری کنند. 
ما با ورزشکاران پارک ملت تا کنون موفق به ساخت 90 مدرسه در سطح کشور شده و تحویل دادیم و گروه هایی از ورزشکاران و خانواده من که در خارج از ایران هستند تشکیل گروه کمک های مردمی بنی آدم را دادند که به لطف خدا کارهایی مهمی از نظر خیریه انجام داده شده است. البته درباره زندگی من کتاب هایی نوشته شده است که قابل رجوع هست.


مهمترین چالش پیش روی ورزش های همگانی چه هست؟
فدراسیون ورزش های همگانی زحمات بسیاری جهت توسعه ورزش همگانی داشته است، خصوصاً دکتر علی مجدآرا اما مساله مهم این هست که ورزش همگانی به روز باشد. این جدی ترین سطح مساله است و در سایر سطوح نیز مسائلی وجود دارد برای مثال مربیان ورزش همگانی باید برای متربیان الگوی خوبی باشند، که این موضوع نیازمند به بازنگری جدی است، مسائلی نظیر عدم سوء پیشینه یا تائید صلاحیت اخلاقی، عدم استعمال مواد مخدر این موضوع چون در سطح جامعه شایع هست و عمومیت دارد، مربیان ورزشی نیز برای ادامه فعالیت حرفه ای خود مجبور به گذراندن چنین مراحلی هستند که هم زمان بر هست و هم سایر مسائل دیگر نظیر پیمایش مسیر طولانی اداری را نیز در بر دارد که باعث ایجاد سرخوردگی در مربیان تازه کار می شود. 
متاسفانه هم اکنون در پارک های ما این موضوع که مربی باید الگوی مناسبی برای ورزشکار باشد و آن را زیر نظر داشته باشد وجود ندارد، برای مثال به باشگاهی می روید و شاهد خواهید بود که 8 تا مربی به طور همزمان حضور دارند، اما هیچ یک روش کار همکار خود را قبول ندارند. 
گاهی اوقات سابقه ورزشی مربیان ورزش همگانی نیز مساله ساز است، برای مثال شخصی با سابقه کشتی وارد ورزش همگانی می شود و او تمرینات کشتی را بر روی ورزشکاران تازه کار که سابقه ورزشی ندارند اعمال می کند و این خود باعث آسیب جدی در نوآموزان می شود. آن فرد 60 ساله ای که در پارک یا باشگاه آمده است و مجبور به تکرار حرکات آن کشتی گیر است، بیشتر آسیب می بیند تا جسمش را پرورش بدهد. بنابراین نیاز به برنامه مدون داریم. 
در مورد اهمیت به روز بودن مربیان ورزش همگانی این مساله بسیار مهمی است که زمانی ورزش سوئدی مبنایی برای گرم کردن بود، الان منسوخ شده است. ورزش همگانی اول پاکسازی روح را انجام بدهید و بعد جسم، چرا ورزشکاران ما خَیِّر شدند؟ چرا مدرسه ساختند، چرا بیمارستان ساختند؟ برای اینکه این فرایند رخ داده بود. ابتدا روح پاک شده بود و بعد جسم پرورش یافته بود. 
انجمن ورزش های روزانه هم اکنون با همکاری فدراسیون به یک برنامه مدون در تمامی فصول برای وصول به این برنامه ها تدبیر هایی در نظر گرفته ایم که در آینده نزدیک شاهد پیشرفت هرچه بیشتر ورزش همگانی در سطح کشور خواهیم بود. 
در مورد فعالیت های خیریه و تلاش هایی که در این زمینه کرده اید توضیحاتی بدهید
با همت و همکاری جمیعت ورزشکاران پارک ملت تا کنون 90 مدرسه در سراسر کشور ساخته ایم و تحویل داده ایم، بیمارستان مهرانه که مختص سرطانی هست، هر روز پذیرای ده ها نفر از سراسر کشور هست و مفتخرم که اعلام کنم در سال گذشته 600 نفر از هموطنان ما بدون پرداخت هزینه در این بیمارستان مداوا شدند و از مرگ حتمی نجات یافتند. چهار گلریزان برای بیماران سرطانی در سال گذشته برگزار کردم که پشتوانه اصلی شان همین ورزشکاران پارک ملت بودند. 
کارهای جنبی این جمعیت ورزشی بسیار سازنده است و عمدتا برای حفظ روحیه است، پنجشنبه ها به صورت دسته جمعی کوه می رویم، جمعیت قابل توجهی عازم درکه می شوند، هم اکنون ما یک خانواده شده ایم، خانواده ورزشی شده ایم، روزی حداقل دو ساعت کنار هم وقت می گذرانند و سرمایه اجتماعی بسیار بالایی به بهانه ورزش های همگانی در پارک ملت سامان گرفته است. به تعبیری هیچ وقت اعضای خانواده ورزش صبحگاهی پارک ملت دست خالی نیستند، شبی عروسی هست، شبی تولد هست، شبی سینما هستند و این افراد به هم مأنوس شده اند و از طریق این برنامه های منظم و سالم تفریحی روحیه خود را حفظ می کنند. 
در ضمن کمک های مردمی صبح به صبح، هفته ای 10 هزار تومان بیشتر پرداخت نمی کنند، اما ما با همین پول برای بانوانی که در خانه های مردم کار می کردند و نظافت می کردند مکانی را در نظر گرفتیم که از آن طریق از فرزندان مردم نگهداری می کنند و خدارا شکر فرزندان این ها هم الان وضعیت خوبی دارند. 
در مورد آسیب های اجتماعی که جامعه به آن دچار هست، هزینه هایی که عمل جراحی در بر دارد، هزینه ها را پرداخت می کنیم، البته گروه تحقیقاتی هم هست که پس از بررسی این موارد نسبت به پوشش هزینه های جاری بیماران خصوصاً بیماران سرطانی اقدام می کنیم. 
این مساله مسئولیت من را بیشتر کرده است، آنقدر برنامه های خیریه ورزشی بسیار هست که حتی خانواده ام به دیدار من می آیند و من به دیدار آنها در کانادا نمی روم. من زندگی در کانادا رها کردم چون احساس مسئولیت می کنم. 
اگر بخواهیم ورزش همگانی عمومیت بیشتر پیدا کند در بسترجامعه چه باید بکنیم
متأسفانه صدا و سیمای ما مساله اقتصادی برایش مهم است تا سلامت عمومی مردم، صدا و سیما باید مروج فرهنگ باشد. چه فرهنگ ورزش همگانی، چه فرهنگ آموزشی، چه فرهنگ سلامت عمومی و سالم سازی جامعه در این مقوله کم کاری می کند. بارها در این زمینه به جناب ضرغامی گفتم. هم اکنون تبلیغ پفک نمکی بیشتر از تبلیغ سالم سازی جامعه است. 
باید جامعه را بشناسند، باید به روز باشند، باید نیاز جامعه را بشناسند و بر اساس آن برنامه سازی کنند، کسی دنبال سریال بخصوص نیست، با برنامه آن چنانی نیست. اگر برنامه درست باشد که مردم دنبال می کنند، از اخباری که می گویند بیشتر از دو آیتم علمی نیست، دو تای آن بیشتر اکتشافی نیست، بیشتر جنگ و جدل و امثالهم هست. 
اگر صدا و سیما بخواهد روزش را شروع کند، بیاید توی پارک ها، فارغ از نمایش ورزش های کلیشه ای، برود در پارک ها و روحیه افرادی که این ورزش ها را انجام می دهند، را نمایش بدهد که چقدر این افراد با روحیه هستند. 
نگاهی به توزیع امکانات ورزشی و فضای سبز در شمال و جنوب شهر بیاندازید، الان همه چیز پولی شده است. 
یک جوان جنوب شهری را در نظر بگیرید که می خواهد ورزش کند، اولاً باشگاه نمی تواند برود، چرا که سالن در اختیار بهره بردار هست، هوا هم که سرد بشود توی پارک نمی تواند برود، می رود در اتاق های قوطی کبریتی خود می نشیند و ورزش نمی کند. 
آن وقت می گوئیم چرا دخترهای ما اسکولیوز گرفتند، چرا انحراف ستون فقرات دارند، در بعضی از موارد حاد اسکولیوز باعث آسیب جدی حتی قطع نخاع می شود. ما چند نمونه هزینه عمل اسکولیوز را پرداختیم. 
باید رسانه ها و صدا و سیما مروج ورزش باشند، نه صرفا فوتبال، بله فوتبال را همه می بینند، برای صدا و سیما هم خوب است اما فوتبال وسیله ای شده است برای تحمیق مردم، اگر آن ارزشی که برای فوتبال قائلند برای نمایش ورزش همگانی قائل بشوند، نتیجه اش این است که جامعه سالم می شود و وزرات بهداشت راحت می شود از این حجم بالای بیماری هایی که هست. 
الان بالای 50 درصد افرادی که در جامعه ما زندگی می کنند دچار تشتت روحی اند، اعصاب خراب دارند. بهترین راهی که می توانند از سرمایه گذاری در آن نتیجه بگیرند ورزش همگانی است. نه با سرمایه گذاری بر روی درمان! پیشگیری مقدم است بر درمان و این با ورزش میسر می شود. جامعه سالم می شود فقط با ورزش و تحرک، متأسفانه تحرک نیست. 

متاسفانه صدا و سیما فقط فوتبال نشان می دهد، چند تا فوتبال خارجی نشان می دهد، خوب نمایش فوتبال به چه درد می خورد، جوان ما فقط درسش را می خواند و می نشیند و ورزش نمی کند. 
جدیداً دیدم که تبلیغ می شود در کنار کار تفریح هم لازم هست، کدام تفریح؟ کدام کار؟
این جوانی که از او انتظار داریم، سالم باشد، جامعه ساز باشد، مصلح باشد، چه تسهیلاتی برای بروز و شکوفایی او فراهم کرده ایم؟ مجبور برود سراغ لاطلاعات، صدا و سیما اینجا مقصر است. 
شما فکر کنید ما 43 سال هست در پارک ملت ورزش می دهیم، وقتی برای مصاحبه می رویم، برخی کانال ها نمی دونن اصن ما کی هستیم؟ رسانه ها نخواستن یا نتوانستند که به سراغ ورزش همگانی بروند. صدا و سیما در آغاز صبح به سراغ هر پارکی برود، شاهد جمعی از ورزشکاران همگانی خواهد بود. ولی صدا و سیما به این موضوع جدی نگاه نمی کند. 
خارج از ایران در هر خیابانی وارد شوید خواهید دید که چند ورزشگاه وجود دارد با جمعیت افراد بسیار کم، این چنین هست که فرد اراده کند می تواند ورزش کند. تسهیلات 20 میلیونی را به دست 2 میلیون نفر سپردند، اسکی رایگان، اسکیت رایگان و این چنین پایه های ورزش قهرمانی ساخته می شود. 
تسهیلات بسیار خوبی برای ورزش اسکی فراهم کردند، برای مثال تله کابینی که ورزشکار را تا بالای کوه می برد، اگر دانشجو باشد تنها 10 درصد، اگر شخص عادی باشد تنها نیمی از هزینه را پرداخت می کند. بعد شرکت های تبلیغاتی غذا را به صورت رایگان در اختیار ورزشکاران قرار می دهد. 
در کانادا هزینه برخورداری از تمام تاسیسات ورزشی روزی یک دلار است. شنا، اسب سواری، اسکی و سایر ورزش ها، یعنی در ازای 360 دلار تمام وسایل ورزشی برای شما میسر می شود. من خودم به مجموعه ورزشی انقلاب می رم حق عضویت در آن مجموعه معادل پنج و نیم میلیون تومان هست. کسی که فقط بخواهد در آن مجموعه تردد کند پیاده روی کند باید چهارصد هزارتومان بپردازد. 
آن کسی که آرزویش حضور در فضای ورزشی است باید چنین مبلغی می پردازد، چرا که مجموعه ورزشی انقلاب را به بهره بردار سپرده اند و استفاده از هر بخش مجموعه مستلزم پرداخت هزینه است. 
در قانون اساسی ورزش رایگان هست، تحصیل رایگان هست، آیا واقعا رایگان اند؟ شما به شیرودی ورود کنید بگوئید می خواهم فوتبال بازی کنم، ببینید می گذارند بازی کنید؟ آیا می گذارند بازی کنید؟ این فضاها برای عده مخصوصی است. چالش ورزش هزینه های گزاف آن است. 
مربیان ورزش صبحگاهی هنوز بیمه ورزشی ندارند، سی سال هم زحمت کشیدند، بیمه ورزشی ندارند، بارها بارها با وزارت بهداشت و شهرداری گفتگو کردم که برای پارک های ورزشی که جمعیت ورزش صبحگاهی قابل توجهی دارند یک آمبولانس بگذارید، امکانات اورژانسی را فراهم بکنید. کار اساسی به این صورت هست. 
آن کسی که قلبش می گیرد، به این خاطر هست که تحرک ندارد، اگر تحرک داشته باشد، قلبش نمی گیرد.

امام و رهبری
ارتباط مستقیم با رئیس هیأت
تبلیغات